Verb patterns, czyli składnia czasowników angielskich

Zdarzyło Ci się kiedyś zastanawiać, dlaczego mówimy I enjoy reading zamiast I enjoy to read? Albo dlaczego He let me go jest poprawne, a He let me to go już nie?

To właśnie w takich momentach przydaje się zrozumienie zasad verb patterns, czyli składni czasowników angielskich.

W tym artykule dowiemy się, czym jest składnia czasowników, jakie są jej rodzaje i jak używać jej w praktyce.

Czym jest składnia czasowników?

W języku angielskim, gdy używamy dwóch czasowników obok siebie, drugi z nich często musi być w określonej formie gramatycznej. To może być:

Bezokolicznik z to (to + infinitive) – np. to go, to see, to learn.

Forma z końcówką –ing (gerund) – np. reading, playing, dancing.

Bezokolicznik bez to (bare infinitive) – np. go, see, learn.

Dobór odpowiedniej formy zależy od pierwszego czasownika. To właśnie te zależności nazywamy verb patterns.

Dlaczego to takie ważne? Bo wybór niewłaściwej formy może całkowicie zmienić znaczenie zdania albo sprawić, że będzie ono niezrozumiałe dla native speakerów. Na szczęście wystarczy poznać kilka podstawowych zasad, aby w pełni opanować tę umiejętność.

Jakie są składnie czasowników angielskich?

Przyjrzymy się głównym typom składni czasowników w angielskim. Poniżej znajdziesz przykłady użycia różnych czasowników w praktyce.

Czasownik + to

Niektóre czasowniki wymagają, aby po nich użyć to i bezokolicznika. Oto kilka przykładów:

decide: She decided to leave early.

plan: We’re planning to visit France next year.

learn: He’s learning to play the piano.

offer: They offered to help us with the project.

promise: I promised to call her later.

Czasownik + –ing

Inne czasowniki wymagają, aby kolejny czasownik miał formę z –ing:

enjoy: I really enjoy reading books.

avoid: She avoids driving in the city center.

consider: We’re considering moving to another city.

give up: He gave up smoking last year.

keep: She keeps asking the same question.

Czasownik + bare infinitive

Są też czasowniki, po których używamy bezokolicznika bez „to”. Oto przykłady:

let: Let him speak.

make: The movie made me cry.

help: Can you help me carry these bags?

feel: I felt the ground shake under my feet.

hear: Did you hear him sing that song?

Różnice w znaczeniu: czasowniki z -ing lub to

Niektóre czasowniki mogą być łączone zarówno z –ing, jak i z to + bezokolicznik, ale znaczenie zdania się zmienia:

remember:

I remember locking the door. (Pamiętam, że zamknąłem drzwi.)

Remember to lock the door. (Pamiętaj, żeby zamknąć drzwi.)

stop:

He stopped smoking. (Przestał palić.)

He stopped to smoke. (Zatrzymał się, żeby zapalić.)

try:

Try opening the window. (Spróbuj otworzyć okno – eksperymentuj.)

Try to open the window. (Postaraj się otworzyć okno – z wysiłkiem.)

Podsumowanie

Opanowanie verb patterns w języku angielskim wymaga praktyki i cierpliwości. Zamiast próbować zapamiętać reguły – których tak po prawdzie nie uświadczymy w tym przypadku – lepiej jest uczyć się przez przykłady i zanurzenie w języku – czytając, słuchając i używając angielskiego w praktyce.